Naar het armste
land ter wereld



Florine Bos werkt als adviseur Noodhulp voor UNICEF Nederland. Ze houdt alle brandhaarden in de wereld nauwlettend in de gaten en gaat af en toe zelf kijken hoe het met kinderen in nood gaat. In mei was ze in de Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR), waar meer dan een miljoen kinderen afhankelijk zijn van humanitaire hulp.

Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR)

De Centraal-Afrikaanse Republiek (CAR) ligt in het midden van Afrika. Sinds 2012 heerst er een burgeroorlog. Meer dan een miljoen mensen zijn voor het geweld op de vlucht.

Dinsdag 15 mei

Vandaag vertrek ik naar Bangui, de hoofdstad van de CAR. Dat levert op Schiphol nogal wat vragen en verwarring op. Ze hebben namelijk nog nooit van dit land gehoord. Na een paar telefoontjes mag ik door, nadat ik ondertussen verteld heb dat het land midden in Afrika ligt, superarm is en dagelijks wordt geteisterd door conflicten. Eenmaal in Bangui word ik verwelkomd door Alex, mijn UNICEF-collega van het CAR-kantoor.

In het armste land ter wereld is maar één kinderziekenhuis.

Woensdag 16 mei

Na de nodige informatie over de veiligheidssituatie in de onrustige hoofdstad rijden we naar Don Bosco, een instituut waar onder andere ex-kindsoldaten een opleiding volgen. Hier leren ze bijvoorbeeld kleding maken en Engels. Van Michael (18) en Juliette (16) hoor ik afschuwelijke verhalen over hun tijd bij een gewapende groep. Nadat UNICEF onderhandelde over hun vrijlating kwamen ze bij Don Bosco terecht. Nu hebben deze jongeren weer hoop.

Voormalig kindsoldaat Michael (18). Omwille van zijn veiligheid mag hij niet herkenbaar in beeld.

Vrijdag 18 mei

Heel vroeg vertrek ik met fotograaf Ilvy Njiokiktjien naar het Begoua-gezondheidscentrum, waar UNICEF en z’n partners zwaar ondervoede kinderen behandelen met therapeutische voeding. Ik ontmoet de 4-jarige Osias, die zo ernstig ondervoed is dat hij niet meer op z’n benen kan staan. Zonder hulp is de kans groot dat hij sterft. Gelukkig kan hij met de juiste behandeling hier binnen een aantal weken weer aansterken.

De bovenarm van Osias (4) wordt gemeten. Het jongetje is zwaar ondervoed.

Zaterdag 19 mei

Met Ilvy bezoek ik het Bangui Pedriatic Hospital, het enige kinderziekenhuis in heel de CAR. Van heinde en ver reizen ouders hier naartoe met hun zieke kind. Op de ene afdeling zie ik een pasgeboren baby in de armen van z’n moeder, terwijl even verderop een kindje net is overleden. Een leeg bed, dat snel weer wordt gevuld met een ander patiëntje. Het contrast kan niet groter zijn. UNICEF ondersteunt het ziekenhuis met medische apparatuur en materialen, trainingen voor gezondheidswerkers, medicijnen en Plumpy’Nut. Dat zijn zakjes met zeer calorierijke voeding op basis van pinda’s.

Verpleegkundigen registreren de kinderen die in het ziekenhuis worden ingeënt.

Maandag 21 mei

Een bijzondere dag. Ik bezoek het dorpje Salanga, een modeldorp op twee uur rijden van Bangui. Hier zijn door UNICEF en de lokale overheid waterpompen geïnstalleerd, een moestuin aangelegd en een markt opgezet. Ook heeft het dorp een nieuw schoolgebouw met toiletten en een kliniek gekregen. De bewoners zijn zeer trots, vooral nu omringende dorpen een voorbeeld aan hun dorp nemen. Wat een mooie en hoopvolle afsluiting van deze reis. Zo kan het hier ook zijn: veilig en vreedzaam!

Ook Juliette (16) was ooit lid van een gewapende groep. Nu bouwt ze met behulp van Don Bosco aan een nieuw leven.

UNICEF Podcast:
De vergeten crisis in CAR

Florine Bos vertelt over haar bezoek aan de CAR in een UNICEF Podcast. Luister nu:

Was dit interessant? Deel het!